Dünya Bizim portalında, icabına göre kimi başka yayın organlarında yaz sonunda tekrar eden bir haber vardır. Boğaziçi Üniversitesi'nde pastoral bir Müslüman kardeşliğindne bahseden, bu gavur mektebine gelen saf ve temiz Anadolu çocuklarına ve ebeveynlerine biz buradayız diyen bir çağrıdır bu. İlk bakışta çok halisane, dayanışmacı ve sıcak bu merhaba, camianın içine girdiğinizde, kimin kardeş olup kimin düşman olacağına pek mükemmel karar veren mekanizmaları, hiyerarşileri, kurum ve teamülleri deneyimlediğinizde değişir. Midenize kramplar girer, hafakanlar basar. Ümmetten de, kardeşlikten de tiskinmeye başlar, basarsınız kalayı.
Ben de geçtiğimiz Eylül başında aynı haberi görünce durmadım bastım kalayı. Haberin temsil ettiği kurumsal kişiliğe sövgüde bulundum. Hatırladığım kadarıyla bu twitter ve facebookta görünür oldu, sorasında arkadaşlardan bir tanıdığımın ikazıyla da küfrü sildim. Sövmeye gerek olmayabilir ama bu bilakis samimiyetimizden, derdimizden, öfkemizden ileri gelir.
Arkadaşlar pek alınmışlar, mahzun olmuşlar hatta öfkelenmişler. Su-i zanda bulunduğumu düşünmüşler. Buna gerek yok tabii. Açıklıktan, konuşmaktan, yanyana gelmekten bu kadar dem vuran siyasetimizde buna yer yok. Sağcılıktan, muhafazakarlıktan tiskinsek de okulda bu kadar dert, musibet, illet varken tutup Müslüman öğrencileri düşman belleyecek halimiz yok.
Mezkur topluluk, Boğaziçi'ndeki müslüman cemaatin bir araya gelmesinde önemli fonksiyonu olan Şura geleneğinin dışında, yeni bir oluşum, tecrübe ve bir araya gelme girişimini vaad ediyor. Hassasiyetlerinden anladığımız vechiyle şimdilik bu arkadaşların girişimlerini tarih ve hafızadan yoksun bir iyimserlikle takip edip anlamaya çalışacağız.
Bana riyakarca gelen bu habere verdiğim tepkinin abartılı ve kırıcı olduğunu kabul ediyor, şahsiyetlerine hakarette bulunduğumu düşünen arkadaşlardan (Emin, Fehim, Bünyamin, Nurullah, Bilal, vd) özür diliyorum, haklarını helal etsinler. Siyaset ve pratiklerine eleştirimiz baki olmakla beraber gayretlerinde Allah'dan yardım görmelerini diliyoruz.
Ben de geçtiğimiz Eylül başında aynı haberi görünce durmadım bastım kalayı. Haberin temsil ettiği kurumsal kişiliğe sövgüde bulundum. Hatırladığım kadarıyla bu twitter ve facebookta görünür oldu, sorasında arkadaşlardan bir tanıdığımın ikazıyla da küfrü sildim. Sövmeye gerek olmayabilir ama bu bilakis samimiyetimizden, derdimizden, öfkemizden ileri gelir.
Arkadaşlar pek alınmışlar, mahzun olmuşlar hatta öfkelenmişler. Su-i zanda bulunduğumu düşünmüşler. Buna gerek yok tabii. Açıklıktan, konuşmaktan, yanyana gelmekten bu kadar dem vuran siyasetimizde buna yer yok. Sağcılıktan, muhafazakarlıktan tiskinsek de okulda bu kadar dert, musibet, illet varken tutup Müslüman öğrencileri düşman belleyecek halimiz yok.
Mezkur topluluk, Boğaziçi'ndeki müslüman cemaatin bir araya gelmesinde önemli fonksiyonu olan Şura geleneğinin dışında, yeni bir oluşum, tecrübe ve bir araya gelme girişimini vaad ediyor. Hassasiyetlerinden anladığımız vechiyle şimdilik bu arkadaşların girişimlerini tarih ve hafızadan yoksun bir iyimserlikle takip edip anlamaya çalışacağız.
Bana riyakarca gelen bu habere verdiğim tepkinin abartılı ve kırıcı olduğunu kabul ediyor, şahsiyetlerine hakarette bulunduğumu düşünen arkadaşlardan (Emin, Fehim, Bünyamin, Nurullah, Bilal, vd) özür diliyorum, haklarını helal etsinler. Siyaset ve pratiklerine eleştirimiz baki olmakla beraber gayretlerinde Allah'dan yardım görmelerini diliyoruz.
0 yorum